Montaż gazowego kotła grzewczego w prywatnym domu

Oczywiście nikt o zdrowych zmysłach nie podejmie się montażu urządzeń grzewczych, zwłaszcza gazowych, bez posiadania wymaganej wiedzy i doświadczenia, a co najważniejsze, uprawnień. Jednak wiedza o tym biznesie jest bardzo przydatna. Pomoże Ci to monitorować pracę zatrudnionego personelu i zrozumieć, jak lepiej wyposażyć system grzewczy w swoim domu, aby był dla Ciebie jak najbardziej wygodny. Dzisiaj powiemy Ci, jak zainstalować gazowy kocioł grzewczy w prywatnym domu, na przykładzie opcji ścian i podłóg gazowych.

Przygotowanie techniczne i prawne do montażu

Część techniczna instalacji nie zajmie Ci dużo czasu – w ciągu kilku dni wykwalifikowani rzemieślnicy ułożą wszystkie rury wokół domu, zamontują grzejniki, w razie potrzeby podłączą instalację ogrzewania podłogowego i oczywiście zainstalują dla Ciebie sam kocioł (wylewanie jastrychu, układanie otworów w ścianach i inne zabiegi nie są brane pod uwagę). Ile czasu zajmie otrzymanie dokumentów do wszystkich tych spraw i uzgodnienie współpracy z organami nadzorczymi – czasami może to zająć cały rok. W tym artykule szczegółowo opowiemy Ci o wszystkich ważnych etapach, przez które będziesz musiał przejść.

Dokumentacja dotycząca montażu urządzeń ogrzewania gazowego

Wszystkie normy i zasady dotyczące instalowania urządzeń gazowych można poznać w DBN B.2.5-20:2018 Dostawa gazu. Wszystko jest tam wyjaśnione w niezwykle przejrzysty sposób – cały sprzęt w naszym kraju jest instalowany zgodnie z tymi normami. Aby dowiedzieć się, jak prawidłowo wyposażyć kotłownię, należy przestudiować jeszcze jeden dokument – KOTŁY KOTŁOWE DBN V.2.5-77:2014.

Warto wiedzieć! Kotłownia nie jest wymagana dla wszystkich urządzeń gazowych, ale tylko dla urządzeń wyposażonych w otwarte komory spalania. Do spalania gazu w takich kotłach powietrze pobierane jest bezpośrednio z pomieszczenia, w którym są zainstalowane, dzięki czemu staje się suche. Oddychanie jest dla nich trudne, a nawet szkodliwe. Objętość pomieszczenia powinna być trzykrotnie większa od objętości powietrza pobieranego przez kocioł w ciągu godziny.

Znajomość przepisów DBN dotyczących instalacji gazowego kotła grzewczego nie będzie wystarczająca. Ponadto należy dokładnie przestudiować wymagania techniczne stanowiące podstawę podłączenia urządzeń gazowych do sieci centralnej – zgodnie z nimi organizowane są wszystkie prace.

1. Właściciel domu powinien skontaktować się z instytucją odpowiedzialną za zaopatrzenie w gaz w miejscu położenia nieruchomości. Aplikacja wskazuje przewidywane zużycie gazu – pojemność wszystkich zainstalowanych urządzeń. Nie będziesz musiał samodzielnie wykonywać obliczeń – zrobią to pracownicy serwisu, w oparciu o standardy DBN, o których wspominaliśmy wcześniej.
2. Średnie dzienne stawki zużycia są następujące: w przypadku kuchenki gazowej – pół kostki dziennie; koszty systemu HWP mają tę samą wartość; ogrzewanie pomieszczeń mieszkalnych – 7-12 m / s – dużą rolę odgrywa tutaj powierzchnia ogrzewanych pomieszczeń.
3. Ponadto wniosek zostanie rozpatrzony przez specjalistów, którzy sprawdzą możliwość realizacji przyłącza, sporządzą osobiste warunki techniczne lub wystawią opinię odmowną z umotywowaną odpowiedzią. Cała procedura może trwać od tygodnia do miesiąca – tutaj wszystko zależy od efektywności pracowników.
4. Bardzo ważne jest, aby ściśle przestrzegać wszystkich warunków technicznych wydanych przez organizację, w przeciwnym razie będziesz mieć problemy z uruchomieniem obiektu – mogą zmusić cię do przerobienia wszystkiego, a nawet nałożenia kar.
5. Wydany dokument specyfikacji technicznej jest w istocie zezwoleniem na prowadzenie prac przy montażu kotła. Jeśli wykonałeś pracę przed jej otrzymaniem, instalacja zostanie uznana za nielegalną. Nie powinieneś tego robić, ponieważ standardy bezpieczeństwa mogą nie być przestrzegane – koszty tego są zbyt smutne, aby o nich rozmawiać.

Projekt instalacji kotła gazowego

Kolejnym krokiem w kolejce będzie sporządzenie projektu instalacji. Można go wykonać dla Ciebie w dziale projektowym miejskiej służby gazowniczej lub w wyspecjalizowanej organizacji projektowej działającej na podstawie ważnej licencji. Przy opracowywaniu tego dokumentu należy wziąć pod uwagę wszystkie normy określone w warunkach technicznych. Opracowany zostanie tutaj schemat rozmieszczenia rur gazowych w całym domu i na działce, miejsce ich wejścia do domu oraz miejsce podłączenia do kotła gazowego grzewczego.

Projekt musi być również uzgodniony z organami regulacyjnymi. Do tego momentu surowo zabrania się rozpoczynania instalacji. W celu koordynacji jest wysyłany do działu, który kontroluje zaopatrzenie w gaz żądanego obszaru, a zwłaszcza w domu. Ten etap może trwać około 3 miesięcy.

Od autora! Mówimy oczywiście o pierwszym uruchomieniu sprzętu i wprowadzeniu rur gazowych do domu. Jeśli chcesz po prostu wymienić stary kocioł na nowy, nie będzie takich problemów – wystarczy dokonać zmiany w projekcie i sprawdzić zgodność nowego urządzenia z warunkami technicznymi. A ci, którzy dopiero budują swój dom, powinni jak najwcześniej zacząć przygotowywać wszystkie dokumenty. Zawsze możesz przeprowadzić całą komunikację wewnętrzną – rury, grzejniki, ogrzewanie podłogowe – z wyprzedzeniem, aby później pozostało tylko zainstalować kocioł, podłączyć go, uruchomić i zacząć go używać.

Do projektu przekazywanego do zatwierdzenia dołączane są następujące dokumenty:

• Paszport techniczny zakupionego kotła i jego instrukcja obsługi.
• Wszystkie certyfikaty zgodności opierają się na charakterystykach technicznych i normach sanitarnych.
• Wyniki badania wskazują, że sprzęt spełnia wszelkie normy bezpieczeństwa.

Wszystkie te dokumenty producent musi dołączyć do sprzętu gazowego – nie trzeba będzie po nie nigdzie biegać.

Jeżeli z jakiegoś powodu projekt nie został zatwierdzony, otrzymasz uzasadnioną odmowę wraz z listą działań, które należy wykonać przed ponownym złożeniem dokumentów. Jeśli wszystko jest w porządku, instalacja gazowego kotła grzewczego może zostać przeprowadzona w najbliższej przyszłości.

Jak prawidłowo zaaranżować kotłownię

Jeżeli kocioł gazowy ma otwartą komorę spalania lub jego moc przekracza 30 kW, wówczas można go zainstalować wyłącznie w wydzielonym pomieszczeniu niemieszkalnym, które musi spełniać standardy i normy określone w DBN. Najczęściej do tych celów wybiera się pomieszczenie w piwnicy, jednak pamiętaj, że możesz to zrobić tylko wtedy, gdy Twój dom jest domem jednorodzinnym.

• Moc kotła możesz wybrać według własnego uznania.
• Całkowita powierzchnia kotłowni nie powinna być mniejsza niż 4 kwadraty.
• Minimalna wysokość sufitu wynosi 220 cm – 250 jest lepsza.
• Kotłownia musi mieć okno zapewniające naturalne oświetlenie. Ważna jest także jego wielkość – 0,3 m² na każde 10 metrów sześciennych objętości pomieszczenia, ale nie mniej niż 0,5 metra kwadratowego.
• Szerokość drzwi wejściowych nie powinna być mniejsza niż 80 cm, a odległość od nich do kotła powinna być wolna, co najmniej 1 metr.
• Podłoga powinna być wypoziomowana, co umożliwi wypoziomowanie kotła. Dzięki temu będzie wytwarzał znacznie mniej hałasu podczas pracy. Będzie mniej wibracji, co pozwoli na dłuższe zachowanie wszystkich połączeń śrubowych pasujących do kotła.
• Ściany są traktowane wyłącznie materiałami niepalnymi – zwykle tynkiem i bieleniem lub płytkami. Jeżeli kocioł przylega do jakichkolwiek powierzchni, zaleca się ułożenie w szczelinach materiałów termoizolacyjnych. Pod kotłem kładzie się blachę żelazną lub układa się płytkę ceramiczną.
• Kotłownia jest doprowadzona do zimnej wody i kanalizacji – tutaj naszym zdaniem uwagi są zbędne. Chociaż nie wszyscy zrozumieją, dlaczego potrzebna jest kanalizacja. Jest potrzebny do spuszczania płynu chłodzącego z systemu grzewczego.
• Produkowana jest także energia elektryczna. Stosowane gniazdka muszą mieć podłączony w odpowiedni sposób obwód uziemiający. Środek ten jest niezbędny, aby uniknąć porażenia prądem.
• Zamontowany jest system kominowy – jego rodzaj zależy od typu kotła. Wymagany jest otwarty dostęp do komina, aby w razie potrzeby można było przeprowadzić kontrolę urządzenia.

Komin jest ważnym elementem systemu grzewczego

O kominach trzeba opowiedzieć bardziej szczegółowo, ponieważ od ich prawidłowego działania zależy nie tylko wydajność sprzętu, ale także Twoje bezpieczeństwo. Systemy wentylacyjne są również wyposażane ściśle według dokumentów regulacyjnych. Podlegają one następującym wymaganiom:

• Zabrania się podłączania kanałów wentylacyjnych i kominów, gdyż produkty spalania gazu przedostaną się do pomieszczenia i mogą spowodować poważne szkody dla zdrowia ludzkiego.
• W kotłowni koniecznie zapewniona jest wentylacja nawiewna – nie ma znaczenia, czy kocioł współpracuje z rurą koncentryczną. Czerpnie powietrza można zorganizować przez dolną część ściany zewnętrznej, w formie wbudowanej metalowej kratki lub drzwi wejściowych. Rozmiar okna wlotowego musi wynosić nie mniej niż 1/30 powierzchni całej kotłowni. Na przykład masz kotłownię o powierzchni 5 kwadratów. Dzielimy tę wartość przez 30 i otrzymujemy 16 cm² – jest to oczywiście możliwe i więcej. Istnieje również powiązanie wielkości z mocą kotła – 88 mm² na każdy kilowat, jeśli pobór powietrza odbywa się bezpośrednio z ulicy i 300, jeśli z sąsiedniego lokalu.
• Komin powinien być zainstalowany jak najbliżej kotła.
• Średnica rury kominowej nie może być mniejsza niż rura wylotowa kotła – znacznie zmniejsza to ciąg.
• Należy unikać obracania komina o 90 stopni. W sumie nie powinno być więcej niż 3 tur.
• Kominy mogą być wykonane z różnych materiałów – preferowane są ceramika i stal węglowa.
• Wysokość i inne parametry komina, które wpływają na jakość ciągu, muszą ściśle odpowiadać wszelkim normom. Przestrzeganie tych zasad jest konieczne, aby rura nie wpadła w obszar wsparcia wiatru.
• Jeśli dach jest płaski, komin w szczycie, nie licząc parasola, powinien być od niego wyższy o 50 cm, jeśli na obwodzie zamontowana jest attyka, liczymy od niego wysokość.
• Jeśli rura przechodzi przez zbocze, na wysokość wpływa jej odległość od kalenicy dachu. Jeśli wcięcie jest mniejsze niż 1,5 m, komin jest wyższy od kalenicy o te same 50 cm, a jeśli wynosi od 1,5 do 3 m, jest z nim zrównany. Dla dużych wartości zachowane jest nachylenie 10 stopni – przypominamy sobie zasady geometrii.

Trochę o kotłach gazowych

Obecnie rynek oferuje ogromną liczbę modeli urządzeń do ogrzewania gazowego. Wszystkie te kotły różnią się zestawem funkcjonalności i wspólnych cech, o których porozmawiamy w tej sekcji.

Pierwszą rzeczą, którą musisz wiedzieć, jest to, ile obwodów podgrzewania wody powinno znajdować się w kotle. Co to jest kontur? W tym przypadku chodzi o liczbę systemów podgrzewania wody w korpusie jednego urządzenia. Kotły jednoprzewodowe przeznaczone są wyłącznie do podgrzewania wody do instalacji grzewczej. Dwuobwodowe mają oddzielny „łańcuch”, w którym woda przepływa w celu uzyskania ciepłej wody, nazywane są również kombinowanymi.

Warto wiedzieć! Kotły jednoprzewodowe można przystosować do jednoczesnego podgrzewania wody do zaopatrzenia w wodę. W tym celu podłącza się do nich zewnętrzne kotły akumulacyjne z ogrzewaniem pośrednim.

Duże kotły podłogowe są najczęściej jednoprzewodowe. Ponadto wszystkie części robocze urządzenia (moduł sterujący, pompy itp.) są również umieszczone na zewnątrz korpusu głównego. Pozwala to zorganizować korzystny tryb pracy dla każdego węzła bez niepotrzebnego przegrzania i wibracji.

Drugą różnicą między kotłami jest sposób ich instalacji. Rozróżniam opcje ścienne i podłogowe. Pierwsze są przeważnie dwuobwodowe i przeznaczone są do montażu w mieszkaniach i domach o powierzchni nie większej niż 200 metrów kwadratowych. Sprzęt ten jest dość skuteczny. Istnieją modele o mocy do 34 kW, które pozwolą ogrzać mały dom nawet na północnych szerokościach geograficznych. Często instaluje się je bezpośrednio w kuchniach.

Montaż kotła gazowego do ogrzewania stacjonarnego odbywa się wyłącznie w kotłowniach, ze względu na ich gabaryty. Wyróżniają się zwiększoną mocą i dużą efektywnością energetyczną, chociaż wiele zależy od rodzaju palnika.

Kotły mogą być również konwekcyjne i kondensacyjne. Te pierwsze są tańsze i do podgrzewania wody wykorzystują wyłącznie energię cieplną ze spalania paliwa. Inni mogą dodatkowo wykorzystać do tego kondensację pary. Ich skuteczność jest na bardzo wysokim poziomie (95-98%), są bardzo ekonomiczne.

Warto zwrócić także uwagę na dodatkową funkcjonalność:

• kontrola ognia i podpalenia;
• ochrona przed wrzeniem i zamarzaniem;
• kontrola poziomu trakcji;
• zabezpieczenie przed przepaleniem palnika i inne.

Oczywiste jest, że im „inteligentniejszy” kocioł, tym droższy będzie, więc przekonaj się sam.

Po zapoznaniu się z funkcjami sprzętu przystępujemy do doboru jego mocy. Ten parametr jest najważniejszy i warto zwrócić na niego większą uwagę, w przeciwnym razie instalacja gazowego kotła grzewczego może być nieskuteczna ze względu na wybór urządzenia o małej mocy lub zbyt dużej mocy.

Obliczając wymaganą moc, należy wziąć pod uwagę objętość pomieszczeń, ale ponieważ średnia wysokość pomieszczeń w naszych domach rzadko przekracza granicę 3 m, wzór został uproszczony i powiązany z powierzchnią.

Będziemy musieli znać całą powierzchnię grzewczą domu i szerokość geograficzną, na której dom jest zbudowany. Dla różnych regionów istnieją współczynniki korygujące dla mocy właściwej wymaganej do ogrzania 10 metrów kwadratowych powierzchni.

Na popołudnie wynosi 0,7-0,9; pasmo średnie – 1-1,2; klimat umiarkowany – 1,2-1,5 i północne szerokości geograficzne – 1,5-2.

Obliczenia przeprowadza się w następujący sposób. Załóżmy, że powierzchnia naszych pokoi wynosiła dokładnie 100 m². Dzielimy je przez 10 i mnożymy przez współczynnik. Na popołudnie otrzymamy maksymalnie 9 kW, a na północ – 20. Dodajemy tutaj kolejną rezerwę 15-20% na wypadek błędów.

Warto zrozumieć, że takie obliczenia będą niezwykle przybliżone, ponieważ na to, jak dobrze nagrzeje się Twój dom, wpływa wiele czynników – wszystkie nazywane są źródłami strat ciepła. Tutaj musisz znać przewodność cieplną materiału ściany, efektywność energetyczną okien, izolację dachu, położenie domu względem róży wiatrów itp. Ale co tam – budowniczowie nie wlali źle zaprawy w mur, przez co pojawiły się pęknięcia, przez które zimne powietrze stale przedostaje się do domu. Wszystko to wpływa na ogólną efektywność energetyczną budynku.

Montaż kotła gazowego

Zobaczmy teraz, jak przebiega instalacja gazowego kotła grzewczego na przykładzie kotła ściennego. Przypominamy, że możesz podjąć się takiej pracy własnymi rękami tylko za zgodą organu kontrolującego.

Krok 1 – oznaczenie ściany. Zaczynamy od zaznaczenia. Kocioł naścienny jest zwykle wyposażony w papierowy szablon, który należy przymocować do ściany, ustawiając go poziomo. Szablon wskaże punkty mocowania kotła i belki montażowej pod nim, a także miejsce wyjścia komina.

Rada! Komin można skierować w drugą stronę.

Krok 2 – wiercenie ścian. Następnie zgodnie z oznaczeniem wierci się otwory na łączniki i w ścianie wierci się przejście dla komina. Jeśli ściana jest bardzo gruba, radzimy skontaktować się z organizacją zajmującą się wierceniem diamentowym. Wykonają dla Ciebie najbardziej równy i piękny dołek w najkrótszym możliwym czasie.

Krok 3 – drążek montażowy. Następnie instalujemy plastikowe kołki w otworach i mocujemy pręt montażowy do wkrętów samogwintujących. Ta część jest dołączona do większości modeli.

Krok 4 – zawieszenie kotła. Zawieszamy kocioł na ścianie wkładając haki montażowe w odpowiednie otwory w korpusie urządzenia. Poniżej znajduje się kilka dodatkowych otworów, które umożliwiają trwałe zamocowanie kotła i zabezpieczenie go przed możliwymi wibracjami.

Krok 5 – podłączenie obwodu gazowego. Wszystkie króćce wlotowe i wylotowe w kotłach wiszących znajdują się poniżej. W pierwszej kolejności podłączany jest obwód gazowy – spójrz na oznaczenia i zapoznaj się z instrukcją kotła, żeby wiedzieć co i gdzie dokładnie się znajduje. Nakręcamy zawór gazowy na rurę wlotową. Wcześniej rzeźbę można zakleić żółtą taśmą piankową. Upewnij się, że w nakrętce znajduje się uszczelka paronitowa. Dobrze dokręć kluczem. Następnie podłącz elastyczny przewód od rury gazowej do kranu – zasady podłączenia są takie same.

OSTRZEŻENIE! Używaj wyłącznie specjalnych przewodów gazowych. Najlepiej jest wziąć wąż stalowy z mieszkiem.

Krok 6 – Obiegi CWU i SO. Następnie podłączane są obiegi ogrzewania i ciepłej wody użytkowej. Jeszcze raz spójrz na etykietę. Jeśli twój kocioł jest jednoprzewodowy, będzie miał tylko 2 dysze. Jest ich 4 w układach dwuprzewodowych.Zasilanie i powrót są podłączone do ogrzewania, a dopływ zimnej wody i okablowanie do urządzeń hydraulicznych są podłączone do źródła wody. Przy tym wejściu zainstalowany jest mechaniczny filtr czyszczący, który będzie musiał być okresowo sprawdzany. Ten sam balsam można przygotować po przeciwnej stronie CO. Takie środki niezawodnie chronią wymienniki ciepła kotła przed zatykaniem.

Krok 7 – instalacja komina. Instrukcja wskaże prawidłową kolejność montażu komina – istnieją różnice w zależności od modelu, ale ogólnie proces przebiega w ten sposób. Na rurę wewnętrzną kotła zakłada się mankiet, który skutecznie oddzieli część ssącą rury od rury wydechowej. Następnie zakłada się kolano przejściowe. W ścianie rura będzie wolna w ceglanej metalowej tulei – jest to warunek obowiązkowy. Wszystkie połączenia są dodatkowo mocowane za pomocą gumowanych zacisków. Rękaw pokryty gumową ozdobną nakładką.

Następnie kocioł podłącza się do prądu i przeprowadza się jego pierwszą regulację oraz uruchomienie. Przeczytaj o tym także w instrukcji producenta.

Po zakończeniu montażu gazowego kotła grzewczego należy ponownie odwiedzić pracowników serwisu gazowniczego i przeprowadzić prasowanie – sprawdzając szczelność wszystkich połączeń.