W zdecydowanej większości sytuacji gaz ziemny jest najtańszym rodzajem paliwa do realizacji autonomicznego ogrzewania. Zgadzam się jednak, że ten nośnik energii jest bardzo wybuchowy, a produkty spalania są niebezpieczne dla ludzi. Jeśli kocioł jest źle zainstalowany i podłączony, nie jest to dalekie od kłopotów. Dlatego warto wcześniej zapoznać się z wymaganiami dotyczącymi pomieszczenia do zainstalowania kotła gazowego, zapoznać się z przepisami i zasadami instalowania tego sprzętu. Oczywiście sprzęt powinien być instalowany i podłączany przez profesjonalnych instalatorów, jednak użytkownik powinien mieć jasne wyobrażenie o prawidłowym efekcie końcowym, do którego powinien się przejść.
Przed przystąpieniem do montażu kotła grzewczego należy dokładnie zapoznać się z wymaganiami dotyczącymi pomieszczenia, w którym będzie on funkcjonować. Dopiero przestrzeganie tych norm będzie można mówić o bezpieczeństwie eksploatacji urządzeń gazowych. Co więcej, pracownicy gazowniczy NIE podłączą Cię nawet do rury, jeśli sprzęt gazowy zostanie zainstalowany w niewłaściwych warunkach.
Ogólnie rzecz biorąc, wszelkie pytania dotyczące lokalizacji urządzeń gazowych, instalacji, uruchomienia i obsługi, pytania dotyczące organizacji ogrzewania w ogrzewanych domach i lokalach regulują następujące dokumenty regulacyjne:
- DBN V.2.2-15:2019 Budynki mieszkalne;
- DBN V.2.5-20-2018 Zasilanie gazem;
- DBN V.2.5-67:2013 Ogrzewanie, wentylacja i klimatyzacja.
Wymagania dla pomieszczeń z kotłami gazowymi
Przepisy regulujące standardy konstrukcyjne rozmieszczenia kuchni i kotłowni pod sprzęt gazowy mają na celu zwiększenie bezpieczeństwa użytkowania urządzeń. Nie należy ich zaniedbywać, w przeciwnym razie poważne problemy nie są daleko.
Metan i propan-butan, wykorzystywane w życiu codziennym i do celów grzewczych, są wybuchowe. Jeśli w pomieszczeniu zacznie gromadzić się paliwo gazowe, konsekwencje takiego lub innego zniszczenia są nieuniknione.
Przy zachowaniu określonych zasad można instalować kotły gazowe:
- w kuchniach w mieszkaniach i domach prywatnych;
- w piwnicy i na poddaszu domku;
- w garażu i małym warsztacie;
- w wydzielonym pomieszczeniu znajdującym się bezpośrednio w budynku mieszkalnym – kotłownia;
- lub w oddzielnym budynku.
Jeśli instalacja sprzętu jest przeprowadzana przez osobę prywatną w celu stworzenia autonomicznego systemu ogrzewania i/lub zaopatrzenia w ciepłą wodę, wówczas z organami nadzorczymi wszystko jest dość proste. Wystarczy zawrzeć umowę z dowolną firmą posiadającą uprawnienia do instalowania i konserwacji urządzeń gazowych.
Zgodnie z wymogami „Zasad bezpieczeństwa systemów dystrybucji gazu”, zatwierdzonych Zarządzeniem Ministra Energetyki i Przemysłu Węglowego Ukrainy nr 285 z dnia 15.05.2015 r. oraz Kodeksu Systemów Dystrybucji Gazu, zatwierdzonym Uchwałą NCREKP z dnia 30.09.2015 r. nr 2494, zarejestrowana w Ministerstwie Sprawiedliwości Ukrainy dnia 06.11.2015 r. zgodnie z nr 1379/27824, konserwacja i naprawa urządzeń gazowych, w mieszkaniach/domach krajowych odbiorców gazu ziemnego muszą być prowadzone wyłącznie przez przedsiębiorcę posiadającego odpowiednie zezwolenia i nie rzadziej niż przewidziane przepisami prawa:
- raz w roku dla urządzeń grzewczych i gazowych podgrzewaczy wody,
- raz na trzy lata — na kuchenkę gazową (natynkową).
Kontrola pomieszczeń pod kątem zgodności z normami i samego kotła pod kątem prawidłowości podłączenia zostanie przeprowadzona przez organizację dostarczającą gaz. To ona jest odpowiedzialna za kontrolę w tej kwestii. Jeśli gazownikom coś się nie podoba, po prostu nie pozwolą ci się podłączyć do rury.
Domowych kotłów gazowych nie wolno umieszczać w pomieszczeniach o dużej wilgotności, np. w łazienkach i toaletach, w salonach i na korytarzach. wyjątek stanowią kotły z zamkniętą komorą spalania, gdzie dopływ świeżego powietrza i emisja produktów spalania odbywa się z zewnątrz budynku.
Aby kocioł gazowy działał prawidłowo, potrzebuje stałego przepływu tlenu do całkowitego spalenia gazu przez rurę współosiową i/lub kanały i otwory wentylacyjne w pomieszczeniu.
Inspektorów jest wystarczająco dużo. Jeśli jeden z nich w pomieszczeniu, w którym zainstalowany jest kocioł gazowy, wykryje choćby najmniejsze odchylenie od norm, wówczas urządzenie będzie musiało zostać wyłączone do czasu usunięcia usterek. Lepiej najpierw dołożyć wszelkich starań, aby wszystko było zgodne z przepisami, niż później pozostać bez ogrzewania i ciepłej wody.
Kotłownia w prywatnym domu
Kotłownia dołączona lub urządzona wewnątrz domku jako oddzielne pomieszczenie musi być wykonana z materiałów niepalnych (cegła, beton). Dekoracja wewnątrz jest również niepalna, co wyklucza rozprzestrzenianie się ognia.
Przedłużenie kotła gazowego musi:
- mieć wydzielony fundament i podłogę z płytek betonowych lub ceramicznych;
- dostosować się do głuchej, solidnej ściany domu;
- zachowaj odległość co najmniej 1 metra od jakichkolwiek okien lub drzwi domku;
- być wyposażone w wentylację naturalną z minimum trzema wymianami powietrza na godzinę;
- posiadać naturalne oświetlenie z otwieranym oknem o powierzchni co najmniej 0,03 m² na 1 m3 kubatury kotłowni;
- mieć wysokość sufitu 2 metry lub większą i objętość 7,5 m3 w przypadku starych budynków i 15 m3 w przypadku nowych budynków;
- posiadać osobne gniazdko elektryczne dla zależnych od energii urządzeń instalacji grzewczej z przewodzeniem PUE.
Dodatkowo o mocy używanego sprzętu. W przypadku kotłów o mocy mniejszej niż 30 kW wymagane jest pomieszczenie o powierzchni co najmniej 7,5 m³. Urządzenie o mocy 30-60 kW wymaga komory spalania o pojemności co najmniej 13,5 m³. A w przypadku mocniejszego sprzętu — od 15 m³, biorąc pod uwagę wymagania przepisów technicznych dotyczących eksploatacji konkretnego urządzenia gazowego.
Aby dostęp do kotła był niezakłócony, należy przed nim w pomieszczeniu pozostawić 1-1,5 metra wolnej przestrzeni.
Dopływ niezbędnej ilości powietrza do pracy kotła gazowego należy zapewnić przez współosiowy komin, rygiel, otwory wentylacyjne i prześwit 2-3 cm pod drzwiami.
Kuchnia w apartamencie i domku
W kuchniach domowych dozwolone jest instalowanie kotłów o mocy do 60 kW. Jednak stacje benzynowe często pozwalają na montaż urządzeń o mocy zaledwie do 35 kW.
Prawie zawsze nie jest to związane ze standardami bezpieczeństwa, ale ze specyfikacjami technicznymi dotyczącymi podłączenia do rury gazowej. Niektóre gazociągi po prostu nie są w stanie zapewnić prawidłowego przepływu paliwa do potężnych urządzeń.
Kocioł ścienny w kuchni może być montowany wyłącznie na solidnej ścianie i wykonany z materiałów niepalnych. Przegrody wykonane z drewna i płyt gipsowo-kartonowych nie nadają się do tego celu.
Kuchnia dla kotła gazowego musi spełniać następujące wymagania:
- objętość — od 15 m³;
- okna – o powierzchni co najmniej 0,03 m² na metr sześcienny pomieszczenia i ze skrzydłami lub naświetlem;
- wentylacja — z naturalnym napływem i potrójną wymianą powietrza.
Jeżeli kocioł jest montowany na ścianie, powinno pozostać od niego co najmniej 0,5 m do sufitu i ścian bocznych, a do podłogi – 0,8 m. Jednocześnie dozwolone jest zawieszenie go tylko na pustej ścianie wykonanej z gęstych i ognioodpornych materiałów konstrukcyjnych.
Płyty gipsowo-kartonowe, tworzywa sztuczne, SIP lub MDF są tutaj niedopuszczalne. Takie urządzenia można montować na przegrodach wykonanych z bali lub belek, ale tylko z uszczelką wykonaną z niepalnego azbestu lub metalu o grubości 3 mm lub większej.
Jeżeli kuchnia stanowi część studia połączonego z przedpokojem, wówczas zabrania się instalowania w niej kotła gazowego. Zgodnie z wymogami DBN instalacja kotła gazowego jest dozwolona tylko w pomieszczeniach niemieszkalnych.
Normy dla gazu skroplonego i ziemnego
Różne modele domowych kotłów grzewczych mogą pracować na metanie oraz mieszaninie propanu i butanu. W obu przypadkach wymagania dotyczące minimalnej objętości kotłowni dla kotła gazowego, a także inne parametry pomieszczenia są identyczne. Jest jednak jeden niuans w kwestii wentylacji.
Metan jest lżejszy od powietrza i w przypadku wycieku unosi się do sufitu, natomiast propan-butan jest cięższy i opada na podłogę lub piwnicę/piwnicę.
Jeżeli w kotłowni lub kuchni planowane jest umieszczenie urządzeń na zasilaniu metanem sieciowym, wówczas otwory wentylacji naturalnej w pomieszczeniu powinny znajdować się pod stropem. Jednocześnie ich odsunięcie od sufitu nie powinno przekraczać 20 cm.
Jeśli urządzenie gazowe będzie działać z uchwytu lub butli gazowej, wówczas pomieszczenie musi mieć otwory wentylacyjne na wysokości 10-15 cm nad podłogą.
Wentylację grawitacyjną należy tak zaprojektować, aby po ustaniu spalania gazu gaz nadal wychodził na zewnątrz pomieszczenia przez komin. Nagromadzenie metanu lub propanu w pomieszczeniu jest bezpośrednią drogą do wybuchu i pożaru.